La ilahe il Allah

23-Muminun

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

23:1.    Me të vërtetë, janë të shpëtuar besimtarët,
23:2.    të cilët janë të përulur në namazin e tyre,
23:3.    të cilët shmangen nga fjalët e kota,
23:4.    të cilët japin zeqatin,
23:5.    të cilët e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),
23:6.    përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim dhe, për këtë, nuk janë fajtorë,
23:7.    ndërsa ata që kërkojnë përtej kësaj, pikërisht ata janë shkelës (të kufijve),
23:8.    të cilët u përmbahen amaneteve dhe detyrimeve të marra
23:9.    dhe të cilët i kryejnë rregullisht faljet.
23:10.    Pikërisht ata do të jenë trashëgimtarët,
23:11.    që do ta trashëgojnë Firdeusin, ku do të qëndrojnë përjetësisht.
23:12.    Me të vërtetë, Ne e kemi krijuar njeriun prej palcës së baltës,
23:13.    e pastaj, e bëmë atë pikë fare dhe e vumë në një vend të sigurt (mitër).
23:14.    E mandej, pikën e farës e bëmë droçkë gjaku, e pastaj e bëmë copëz mishi pa formë; mandej, me atë mish bëmë eshtrat, pastaj i veshëm eshtrat me mish dhe pastaj e bëmë atë (njeriun) krijesë tjetër (duke i futur shpirtin). Qoftë lartësuar Allahu, Krijuesi më i përsosur!
23:15.    Mandej, pas kësaj ju do të vdisni,
23:16.    pastaj, ju me siguri që do të ringjalleni në Ditën e Kiametit.
23:17.    Ne kemi krijuar mbi ju shtatë qiej dhe nuk jemi të pakujdesshëm ndaj krijesave Tona.
23:18.    Ne zbresim ujë nga qielli me masë të caktuar, pastaj e depozitojmë atë në Tokë. Por, nëse dëshirojmë, Ne jemi në gjendje ta heqim atë tërësisht.
23:19.    Nëpërmjet tij (ujit), Ne bëjmë për ju kopshte hurmash dhe rrushi, ku ka shumë fruta për të ngrënë,
23:20.    si dhe pemën që rritet në malin e Sinait e që u jep vaj dhe mëlmesë, atyre që e hanë.
23:21.    Vërtet, edhe te bagëtitë për ju ka shenja (për të medituar): ju pini atë që gjendet në barkun e tyre, hani mishin e tyre, nxirrni shumë dobi të tjera
23:22.    dhe udhëtoni me ato, ashtu siç udhëtoni me anije.
23:23.    Ne e dërguam Nuhun te populli i tij dhe ai tha: “O populli im, adhuroni Allahun! Ju nuk keni zot tjetër të vërtetë përveç Tij, vallë, a nuk keni frikë (prej Tij)?”
23:24.    Por paria e popullit të tij, që nuk besonte, tha: “Ky është veçse njeri si ju e do vetëm të madhërohet mbi ju. Sikur të kishte dashur Allahu, do të dërgonte engjëj; nuk kemi dëgjuar diçka të tillë nga të parët tanë të lashtë;
23:25.    ai është njeri i marrë, andaj lëreni atë njëfarë kohe!”
23:26.    (Nuhu) tha: “O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë për gënjeshtar!”
23:27.    Dhe Ne i shpallëm atij: “Ndërto anijen nën Sytë (mbikëqyrjen) dhe frymëzimin Tonë e, kur të vijë urdhri Ynë e të vërshojë uji nga furra, ngarko në anije prej çdo lloj gjallese nga një çift dhe familjen tënde, përveç atyre që janë dënuar të humbasin, dhe mos M’u drejto për ata që kanë bërë të këqija se ata, me të vërtetë, do të fundosen.
23:28.    Kur të hipësh në barkë ti dhe ata që janë me ty, thuaj: “Qoftë lavdëruar Allahu, i cili na shpëtoi prej popullit keqbërës”
23:29.    Dhe thuaj: “Zoti im, më zbarko në vend të bekuar, se Ti je më i miri për të na zbarkuar.”
23:30.    Sigurisht që këto ishin shenja. Në të vërtetë, jemi Ne që i vëmë në provë (njerëzit).
23:31.    Pas tyre, Ne krijuam një brez tjetër.
23:32.    Atyre u çuam një të dërguar nga gjiri i tyre, që u tha: “Adhuroni Allahun! Ju nuk keni zot tjetër, përveç Tij! Vallë a nuk frikësoheni?!”
23:33.    Por paria e popullit të tij, e cila nuk besonte dhe e mohonte takimin në botën tjetër dhe, së cilës, i kishim dhënë të mira në këtë botë, tha: “Ky është vetëm njeri si ju, ha nga ato që hani edhe ju dhe pi nga ato që pini edhe ju!
23:34.    Nëse ju i bindeni një njeriu si ju, me siguri, do të jeni të humbur!
23:35.    A ju premton ai që, kur të vdisni e të bëheni pluhur dhe eshtra, do të ringjalleni vërtet?!
23:36.    Sa premtim qesharak që është!
23:37.    Nuk ka jetë tjetër përveç jetës së kësaj bote, ne jetojmë e vdesim e nuk do të ringjallemi më.
23:38.    Ai është vetëm një njeri që trillon gënjeshtra për Allahun, prandaj nuk i besojmë atij.”
23:39.    (I dërguari) tha: “O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më akuzojnë se gënjej!”
23:40.    (Allahu) tha: “Së shpejti do të pendohen!”
23:41.    E, me të drejtë i kaploi ata një zë i tmerrshëm dhe Ne i bëmë si gjethe të fishkura. Larg qoftë (nga mëshira e Allahut) populli keqbërës!
23:42.    Pas tyre, Ne krijuam brezni të reja.
23:43.    Asnjë popull nuk mund ta shpejtojë apo ta ngadalësojë kohën e caktuar për të.
23:44.    Ne i kemi nisur të dërguarit Tanë njëri pas tjetrit. Sa herë që një i dërguar i shkonte ndonjë populli, atë e quanin gënjeshtar! Prandaj Ne i kemi bërë ata (popuj) të ndjekin njëri-tjetrin (në shkatërrim) dhe i kemi bërë histori që rrëfehen. Qoftë larg (nga mëshira e Allahut) populli që nuk beson!
23:45.    Pastaj dërguam Musain dhe vëllanë e tij, Harunin, me mrekullitë Tona dhe autoritet të qartë
23:46.    te Faraoni dhe paria e tij, por ata ishin njerëz arrogantë dhe nuk i pranuan.
23:47.    Ata thanë: “Vallë a t’u besojmë dy njerëzve që janë si ne, ndërkohë që populli i tyre na shërben neve?!”
23:48.    Kështu, ata të dy i shpallën për gënjeshtarë, andaj ishin nga të shkatërruarit.
23:49.    Në të vërtetë, Ne i dhamë Librin (Teuratin) Musait, që ata të udhëzohen në rrugë të drejtë.
23:50.    Ne e bëmë birin e Merjemes dhe nënën e tij mrekulli për njerëzimin dhe i strehuam rrëzë një kodre të qetë me burime uji.
23:51.    O të dërguar! Hani nga të lejuarat dhe bëni vepra të mira! Vërtet, Unë e di mirë çfarë bëni ju!
23:52.    Vërtet, kjo feja juaj është një fe e vetme, ndërsa Unë jam Zoti juaj, andaj frikësohuni prej Meje!
23:53.    Por ata (popuj ku u çuan të dërguarit) u ndanë në grupe në çështje të fesë së tyre. Çdo grup ishte i kënaqur me atë që kishte,
23:54.    andaj, lëri ata në padijen e tyre për një farë kohe!
23:55.    A mos mendojnë ata që Ne, duke u ardhur në ndihmë me pasuri dhe djem,
23:56.    po nxitojmë drejt tyre me të mira?! Kurrsesi, por ata nuk janë të vetëdijshëm (për këtë).
23:57.    Me të vërtetë, ata që dridhen nga frika e Zotit të tyre,
23:58.    që besojnë në shpalljet e Zotit të tyre,
23:59.    që nuk i shoqërojnë asgjë (në adhurim) Zotit të tyre,
23:60.    dhe që, kur japin atë që japin, zemrat e tyre i kanë plot frikë, ngaqë do të kthehen te Zoti i tyre,
23:61.    ata nxitojnë të bëjnë vepra të mira dhe për këto punë janë të parët.
23:62.    Ne nuk ngarkojmë askënd përtej mundësive të tij; te Ne është Libri që flet të vërtetën dhe askujt nuk do t’i bëhet padrejtësi.
23:63.    Por zemrat e tyre janë mospërfillëse ndaj këtij (Kurani). Ata kanë punë të tjera më të këqija se këto e të cilat po vazhdojnë t’i bëjnë.
23:64.    Por kur i dënuam pasanikët e tyre (në betejën e Bedrit), atëherë ata vajtonin.
23:65.    (U thuhet): “Mos u lutni sot! Ju nuk do të keni ndihmë prej Nesh.
23:66.    Juve ju janë lexuar vargjet e Mia, por ju tërhiqeshit mbrapa,
23:67.    me kryelartësi! Ju flisnit kotësira për të (Kuranin), si dikush që rrëfen natën përralla.”
23:68.    Vallë, a nuk kanë medituar ata mbi Fjalën (Kuranin) apo atyre u ka ardhur ajo që nuk u kishte ardhur të parëve të tyre?
23:69.    Apo ata nuk e kanë njohur të Dërguarin e tyre, prandaj e mohojnë atë?
23:70.    Apo thonë: “Ai është i çmendur”? Jo, ai ua sjell të Vërtetën atyre, por shumica prej tyre e urrejnë të Vërtetën.
23:71.    Sikur e Vërteta të ishte sipas dëshirave të tyre, atëherë do të shkatërroheshin qiejt dhe Toka dhe gjithçka që gjendet në to. Ne u kemi dërguar atyre Këshillën (Kuranin), por ata shmangen nga ajo.
23:72.    A po kërkon shpërblim prej tyre? Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë. Ai është më i miri i furnizuesve.
23:73.    Ti i fton ata në rrugën e drejtë,
23:74.    por ata që nuk besojnë jetën tjetër, shmangen nga rruga e drejtë.
23:75.    Sikur Ne t’i mëshironim ata dhe t’ua largonim fatkeqësitë, sërish ata do të endeshin të hutuar në humbjen dhe mosbesimin e tyre.
23:76.    Ne i dënuam ata njëherë, por ata nuk iu përulën Zotit të tyre e as nuk i drejtuan lutje.
23:77.    Dhe, kur u hapim atyre derën e një dënimi të madh, atëherë zhyten në dëshpërim.
23:78.    Është Ai që jua ka krijuar dëgjimin, shikimin dhe zemrën. Eh, sa pak që e falënderoni ju!
23:79.    Është Ai që ju ka sjellë në Tokë dhe para Tij do të mblidheni të gjithë.
23:80.    Është Ai që jep jetë dhe vdekje dhe Atij i përket ndërrimi i ditës dhe i natës. Vallë, a nuk kuptoni?
23:81.    Por ata thonë, ashtu siç kanë thënë të mëparshmit.
23:82.    Ata pyesin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi eshtra e dhé, vërtet do të ringjallemi?!
23:83.    Kjo na është premtuar neve dhe të parëve tanë, por këto janë vetëm përralla të popujve të lashtë.”
23:84.    Thuaj: “E kujt është Toka dhe gjithçka që gjendet në të, nëse e dini?”
23:85.    Ata do të thonë: “Të Allahut!” E ti thuaju: “Vallë, a nuk po ia vini veshin?”
23:86.    Thuaj: “Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zoti i Fronit Madhështor?”
23:87.    Ata do të thonë: “Allahu!” E ti thuaju: “Vallë, a nuk keni frikë ju?”
23:88.    Thuaj: “Kush është Ai që ka në dorë pushtetin mbi çdo gjë, i Cili mbron, por prej Tij nuk mund të mbrohet askush, nëse e dini?”
23:89.    Ata thonë: “Allahu.” E ti thuaju: “Atëherë, përse magjepseni”?!
23:90.    Ja! Ne ua kemi zbuluar atyre të Vërtetën, por ata janë gënjeshtarë.
23:91.    Allahu nuk ka zgjedhur për Vete ndonjë bir dhe përveç Atij s’ka asnjë zot tjetër, përndryshe çdo zot do të merrte atë që ka krijuar dhe do të ngriheshin njëri mbi tjetrin. Qoftë i lartësuar Ai nga shpifjet e tyre!
23:92.    Ai di të padukshmen dhe atë që shihet. Ai është shumë lart mbi zotat që ia quajnë Atij për shok!
23:93.    Thuaj (o Muhamed): “O Zoti im, sikur të ma tregoje dënimin që u ke premtuar atyre,
23:94.    atëherë, o Zoti im, mos më lër mua me popullin keqbërës!”
23:95.    Dhe, me të vërtetë, Ne jemi në gjendje të të tregojmë ty, çfarë u kemi premtuar atyre.
23:96.    Largoje të keqen me atë që është më e mira. Ne i dimë mirë shpifjet e tyre.
23:97.    Dhe thuaj: “O Zoti im, kërkoj të më mbrosh nga nxitjet e djajve,
23:98.    dhe tek Ti mbështetem, o Zoti im, që të mos i kem pranë meje.”
23:99.    Kur i vjen vdekja ndonjërit prej tyre (jobesimtarëve), ai thotë: “O Zoti im, më kthe,
23:100.    që të bëj vepra të mira në botën që kam lënë!” Kurrsesi! Me të vërtetë, kjo është një fjalë të cilën ai (kot) e thotë! Prapa (vdekjes së) tyre do të ketë një (kohë) ndarëse, deri në ditën kur do të ringjallen.
23:101.    Kur të fryhet në Sur (Ditën e Ringjalljes), atëherë, midis tyre nuk do të ketë lidhje farefisnore dhe ata as që do të pyesin për njëri-tjetrin.
23:102.    Ata, që u rëndohet peshorja (e punëve të mira), janë të shpëtuar.
23:103.    Sa për ata që do të kenë peshore të lehta, mu ata do të jenë (njerëzit) që kanë humbur vetveten, duke qëndruar përherë në Xhehenem.
23:104.    Zjarri do t’ua përcëllojë fytyrat dhe buzët (aq sa do t’u duken dhëmbët).
23:105.    (Dhe atyre do t’u thuhet): “Vallë, a nuk ju lexoheshin Shpalljet Tona dhe i quanit ato gënjeshtra?!”
23:106.    Ata do të thonë: “O Zoti ynë, neve na mposhti e keqja (tekat dhe dëshira) jonë dhe ishim një popull i humbur.
23:107.    O Zoti ynë, nxirrna prej Xhehenemit e, nëse kthehemi prapë tek e keqja, atëherë jemi keqbërës të vërtetë.”
23:108.    Ai do t’u thotë: “Rrini aty të përbuzur dhe mos Më flisni asgjë!”
23:109.    Mes robërve të Mi, ishte një grup i cili thoshte: “O Zoti ynë, ne kemi besuar, andaj na fal dhe na mëshiro! Ti je më i miri i mëshiruesve!”
23:110.    Por ju (o jobesimtarë) i keni talluar ata (aq shumë), sa ju bënë të më harronit Mua së përmenduri, e përherë i përqeshnit ata.
23:111.    Unë i kam shpërblyer ata sot për durimin e tyre e ata, me të vërtetë, janë të shpëtuar.
23:112.    Ai do t’u thotë (jobesimtarëve): “Sa vjet keni qëndruar në Tokë?”
23:113.    Ata do të përgjigjen: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë dite. Pyesni ata që i kanë numëruar!”
23:114.    Ai do të thotë: “Keni qëndruar shumë pak. Eh, sikur ta kishit ditur!
23:115.    Mos vallë, keni menduar që Ne ju kemi krijuar kot dhe që nuk do të ktheheshit te Ne (për t’ju gjykuar)?!”
23:116.    I lartësuar është Allahu, Sundimtari i Vërtetë! S’ka zot tjetër të vërtetë, përveç Atij, Zotit të Fronit Madhështor!
23:117.    Ai që pos Allahut, adhuron zot tjetër, duke mos pasur kurrfarë prove për këtë, me siguri do të japë llogari vetëm te Zoti i tij. Me të vërtetë, nuk ka shpëtim për mohuesit.
23:118.    Dhe thuaj (o Muhamed!): “O Zoti im, fal dhe mëshiro, se Ti je më i miri i mëshiruesve!”